મમ્મી : એ કેન્ડલ ઇન ધ વિન્ડ… ઝંઝાવાતમાં મીણબત્તી!

લેખક : જય વસાવડા  

 

સૌરાષ્ટ્રના નાના શહેરની એ મોટી હાઇસ્કૂલ હતી. વેકેશન ખૂલ્યા પછીના પહેલાં દિવસનો શોરગૂલ હતો. એવામાં જાણે આખી હાઇસ્કૂલને જોણું થયું. ખાસ્સા ચૌદેક વર્ષના દીકરાને આંગળીએ ઝાલી, બીજા હાથમાં એનું દફતર ઉંચકી એક સ્ત્રી સડસડાટ આંગણું વીંધીને આચાર્યાની ચેમ્બરમાં પહોંચી. તમાશાને તેડું ન હોય, તેમ આ કૌતુક જોવા કંઇકેટલાય ટાબરિયાંવ ભેગા થયા. એ સ્ત્રીએ પ્રિન્સિપાલને કહ્યું : ‘લો, આજથી આનું ભણતર તમને સોંપું છું. મેં અત્યાર સુધી એને ‘અભ્યાસક્રમ’ કે ‘આઇ.એમ.પી.’ની ટેવ પાડી જ નથી. બે પૂંઠા વચ્ચેનું બઘુંય આવડે એ જ અભ્યાસ એમ જ એને શીખવ્યું છે. તમે એની આ આદત જાળવજો, મારી મહેનત પર પાણી ન ફેરવતાં!’

એ સ્ત્રી એ મારી મમ્મી. એ બાળક એટલે હું. અને એ દિવસ એટલે મારા માટે ઘરની બહાર શાળા જીવનમાં કદમ મુકવાનો પહેલો દિવસ!

યસ, ફોર એ ચેન્જ- આ કટારમાં આજના ‘મધર્સ ડે’એ પહેલીવાર મારી પોતાની વાત. પણ શા માટે? વેઇટ એન્ડ રીડ.

***

આગળ વાંચવા માટે સ્પેકટ્રોમીટર પર ક્લિક કરો.

એ અંધેરે દેખ તેરા મૂંહ કાલા હો ગયા માં ને આંખે ખોલ દી, ઘર મેં ઉજાલા હો ગયા !

લેખક : જય વસાવડા

વાસણો હજુ સિન્કમાં પડ્યા છે.
મેલાં કપડાંનો ગંજ ખડકાઈ ગયો છે.
જાણે આખો દિવસ
સડસડાટ ઉડી ગયો છે.
મેં આજે કરવા જેવા કામોની યાદી બનાવી હતી.
મારે ‘ટુ ડુ’ લિસ્ટ અનુસરવાનું હતું.
પણ બીજા ય એવા કેટલાક કામ હતા,
જેમાં ય મારે ઘ્યાન આપવાનું હતું.
જેમ કે, મારા બાળકના ચહેરા પર સ્મિત ખીલવવું.
મારું બચ્ચું ડગુમગુ દોડતું આવે મારી બાંહોમાં !
અને તમામ જોખમોથી પોતે સલામત હોવાનો હાશકારો કરે.
એને ય પથારીમાં લઈ રમાડું,
અને એને પ્રિય વાર્તા વાંચી સંભળાવું,
અદ્‌ભુત ચમત્કાર ઝગમગી રહે,
અને રોજીંદા કામો બાજુએ રહી જાય…
એ આમ પણ અગત્યના નહોતા.
કારણ કે આજે હું બહુ જ વ્યસ્ત હતી –
મારા બાળકને વ્હાલ કરવામાં !

સાબ્રીના ટેલરની આ કવિતા મૂળ અંગ્રેજીમાંથી ગુજરાતીમાં ઉતરી, એવું કહેવું અર્ધસત્ય છે. કારણ કે લાગણીઓ ભાષાની મોહતાજ હોતી નથી. એમ તો મે મહિનામાં બીજા રવિવારના નાતે ‘મધર્સ ડે’ પણ આ વરસમાં ૮મી મેએ પસાર થઈ ગયો પણ એના પર લાદેનના ન્યુઝ છવાઈ ગયા !
પણ લાદેનને ય મા તો હોય જ ને !
* * *

આગળ વાંચવા અનાવૃત પર ક્લિક કરો.