મમ્મી : એ કેન્ડલ ઇન ધ વિન્ડ… ઝંઝાવાતમાં મીણબત્તી!


લેખક : જય વસાવડા  

 

સૌરાષ્ટ્રના નાના શહેરની એ મોટી હાઇસ્કૂલ હતી. વેકેશન ખૂલ્યા પછીના પહેલાં દિવસનો શોરગૂલ હતો. એવામાં જાણે આખી હાઇસ્કૂલને જોણું થયું. ખાસ્સા ચૌદેક વર્ષના દીકરાને આંગળીએ ઝાલી, બીજા હાથમાં એનું દફતર ઉંચકી એક સ્ત્રી સડસડાટ આંગણું વીંધીને આચાર્યાની ચેમ્બરમાં પહોંચી. તમાશાને તેડું ન હોય, તેમ આ કૌતુક જોવા કંઇકેટલાય ટાબરિયાંવ ભેગા થયા. એ સ્ત્રીએ પ્રિન્સિપાલને કહ્યું : ‘લો, આજથી આનું ભણતર તમને સોંપું છું. મેં અત્યાર સુધી એને ‘અભ્યાસક્રમ’ કે ‘આઇ.એમ.પી.’ની ટેવ પાડી જ નથી. બે પૂંઠા વચ્ચેનું બઘુંય આવડે એ જ અભ્યાસ એમ જ એને શીખવ્યું છે. તમે એની આ આદત જાળવજો, મારી મહેનત પર પાણી ન ફેરવતાં!’

એ સ્ત્રી એ મારી મમ્મી. એ બાળક એટલે હું. અને એ દિવસ એટલે મારા માટે ઘરની બહાર શાળા જીવનમાં કદમ મુકવાનો પહેલો દિવસ!

યસ, ફોર એ ચેન્જ- આ કટારમાં આજના ‘મધર્સ ડે’એ પહેલીવાર મારી પોતાની વાત. પણ શા માટે? વેઇટ એન્ડ રીડ.

***

આગળ વાંચવા માટે સ્પેકટ્રોમીટર પર ક્લિક કરો.

7 thoughts on “મમ્મી : એ કેન્ડલ ઇન ધ વિન્ડ… ઝંઝાવાતમાં મીણબત્તી!

  1. ઘણી બધી નબળાઈઓની સાથે મારી એક નબળાઈ તે પણ છે:
    આંખમાં આંસુ હોય ત્યારે હું વધાર લખી શકતો નથી.

  2. લાગણી માં વહેતા શબ્દો હૃદય સ્પર્શી છે કે લાગણી શબ્દો સાથે વહી જાય છે,
    તે સમજવું ખુબ મુશ્કેલ છે, ખરે ખર શબ્દો નથી કે શું કહેવું, લેખ સારો છે કે પછી –
    લાગણી માં સરકતા શબ્દો?

આપનું મંતવ્ય જણાવો.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s