ચલો ઈક બાર ફિર સે


 

ચલો ઈક બાર ફિર સે, અજનબી બન જાયે હમ દોનો – (૨)

ન મૈ તુમસે  કોઈ  ઉમ્મીદ  રખ્ખું દિલનવાઝી કી

ન તુમ મેરી  તરફ  દેખો , ગલત  અંદાઝ  નજરો  સે

ન મેરે  દિલ  કી  ધડકન  લડખડાયે મેરી બાતોં  મેં

 ન ઝાહિર હો  તુમ્હારી  કશ્મકશ  કા  રાઝ  નજરો  સે

ચલો  ઈક  બાર  ફિર  સે……..

તુમ્હે  ભી  કોઈ ઉલ્ઝન રોકતી હૈ પેશકદમી સે

મુઝે  ભી  લોગ કેહ્તે હૈ, કી યે  જલવે પરાયે હૈ

મેરે  હમરાહ ભી  રુસવાઈયા હૈ  મેરે  માઝી કી  – (૨)

તુમ્હારે  સાથ  ભી  ગુજારી  હુઈ  રાતો  કે  સાયે  હૈ

ચલો  ઈક  બાર  ફિર  સે……..

તાર્રૂફ  રોગ  હો  જાયે  તો  ઉસકો  ભૂલના  બેહતર

તાલ્લુક  બોજ  બન  જાયે  તો  ઉસકો  તોડના  અચ્છા

વોહ  અફસાના  જિસે  અંજામ  તક  લાના  ના  હો  મુમકીન  – (૨)

ઉસે  ઈક  ખુબસુરત  મોડ  દેકર  છોડના  અચ્છા

ચલો  ઈક  બાર  ફિર  સે……..

10 thoughts on “ચલો ઈક બાર ફિર સે

  1. તાર્રૂફ રોગ હો જાયે તો ઉસકો ભૂલના બેહતર

    તાલ્લુક બોજ બન જાયે તો ઉસકો તોડના અચ્છા

    વોહ અફસાના જિસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન – (૨)

    ઉસે ઈક ખુબસુરત મોડ દેકર છોડના અચ્છા

    —– My favourite lines

  2. આ ગઝલનો બૈત-ઉલ -sher છે

    “તાર્રૂફ રોગ હો જાયે તો ઉસકો ભૂલના બેહતર

    તાલ્લુક બોજ બન જાયે તો ઉસકો તોડના અચ્છા

    વોહ અફસાના જિસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન – (૨)

    ઉસે ઈક ખુબસુરત મોડ દેકર છોડના અચ્છા”

    જ્યારે સંબંધ ભારરુપ/રોગરુપ બની જાય ત્યારે તેને ભુલવામા.તોડવામાજ શ્રેય છે.સંબંધની લાશ ખભા પર ક્યાંસુધી વેંઢારીને જીવવું ?તે કરતાં તેને ભુલવોજ બહેતર. જે વાર્તાને , સંબંધને અંતીમ પરિસ્થિતિએ લઈ જવાની શક્યતાજ નથી તેને તાણી તુસી ક્યાંસુધી લંબાવ્યા કરવો ? સંબંધ પણ વાસી થૈ જતા હોય છે અને તે કરમાઈ ને ગંધાવા માંડે છે.પણ તોડવા મા પણ એક નજાકત હોવી જોઇયે .જે સંબંધ એક દી બાંધ્યો હતો તેને પળવારમા તો કેમ તો તોડી નખાય ?અહીં કવીની વાણી પરાકાષ્ટાએ પહોંચે છે,કવી કહે છે તેને એક ખુબસુરત વળાંક આપી ખતમ કરવો સારો છે.

    સાહિર એક સ્પષ્ટવક્તા કવી છે.વધુ ભાગેના કવીઓએ તાજમહાલના ગુણાગાન ગયા છે જ્યારે સાહીર કહે છે ” વ્હાલી તું મને તાજમહાલ શીવાયની કોઇ જગાએ મળજે કારણકે એક ધનદોલત વદે આપણી સાથે એક ક્રુર મજાક કરી છે !

  3. ફરી પાછાં અજાણ્યાં આપણે બંને બની જઈએ

    અપેક્ષા હું નહીં રાખું હૃદયની સરભરા કેરી
    તમે મારી તરફ જોશો નહીં મર્માળુ નજરોથી
    હૃદય ધબકાર મારી વાતો દ્વારા વ્યક્ત નહીં થાશે
    પ્રગટ થઈ જાય ના તારી દ્વિધાનો ભેદ આંખોથી

    તને પણ પહેલ કરતાં મૂંઝવણ કોઈ તો રોકે છે
    મને પણ સૌ કહે કે છે પરાઈ રૂપની માયા
    વીતેલા કાળના અપમાન સૌ મારા સંગાથી છે
    ને તારી સાથ પણ વીતેલી રાતોના છે પડછાયા

    પરિચય રોગ થઈ જાયે તો એને ભૂલવો સારો
    પ્રીતિનો બોજ જો લાગે તો એને તોડવી સારી
    કથા જેને ન પહોંચાડી શકાતી હોય મંઝિલ પર
    તો એને એક સુંદર મોડ આપી છોડવી સારી

    ફરી પાછાં અજાણ્યાં આપણે બંને બની જઈએ

આપનું મંતવ્ય જણાવો.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s