એક વલ્ગર વાર્તા

લેખક : અશોક દવે

પ્લૉટ એવો ઘડવામાં આવ્યો હતો કે, રાજુ ઘેર ન હોય ત્યારે અજીતસિંહ ફોન કરે અને સામે છેડે ફોન મઘુભાઇ ઉપાડે તો જ વાત કરવી. અને એમાં તો બહુ નહિ, થોડી ય રાહ જોવી ન પડી. રાજીયો ઘેર નહિ ને ફોન સીધો મઘુભઈ’એ જ ઉપાડ્યો.

– હેલ્લો, રાજુભાઈ ?

– કોણ બોલો ?

આગળ વાંચવા નીચે આપેલ લીંક પર ક્લિક કરો.

http://service.gurjardesh.com/unicode.aspx/www.gujaratsamachar.com/gsa/20020410/guj/supplement/bapor.html

યે રાતે નયી, પુરાની

 

યે રાતે નયી,  પુરાની

આતે, આતે જાતે, કહતી હૈ કોઈ કહાની

આ રહા હૈ, દેખો કોઈ

જા રહા હૈ, દેખો કોઈ

સબ કે દિલ હૈ જાગે જાગે

સબ કી આંખે ખોયી ખોયી

ખામોશી કરતી હૈ બાતે

ક્યા સમા હૈ, જૈસે ખૂશબૂ

ઉડ રહી હો કલિયો સે

ગુજરી હો નીન્દિયા મેં

પલકો  કી ગલિયો સે

સુંદર સાપનો  કી  બારાતે

કૌન જાને કબ ચલેગી

કિસ તરફ સે યે હવાયે

સાલ  ભર  તો યાદ રખના

ઐસા ના હો ભૂલ જાયે

ઇસ રાત કી મુલાકાતે

યે રાતે નયી,  પુરાની

આતે, આતે જાતે, કહતી હૈ કોઈ કહાની