ભોમિયા વિના મારે ભમવા ‘તા ડુંગરા


ભોમિયા વિના મારે ભમવા ’તા ડુંગરા,

જંગલની કુંજકુંજ જોવી હતી;

જોવી’તી કોતરો ને જોવી’તી કંદરા,

રોતા ઝરણાંની આંખ લ્હોવી હતી.

સૂના સરવરિયાની સોનેરી પાળે

હંસોની હાર મારે ગણવી હતી;

ડાળે ઝૂલંત કોક કોકિલાને માળે

અંતરની વેદના વણવી હતી.

એકલા આકાશ તળે ઊભીને એકલો,

પડઘા ઉરબોલના ઝીલવા ગયો;

વેરાયા બોલ મારા, ફેલાયા આભમાં,

અકલો અટૂલો ઝાંખો પડ્યો.

આખો અવતાર મારે ભમવા ડુંગરિયા,

જંગલની કુંજકુંજ જોવી ફરી;

ભોમિયા ભૂલે એવી ભમવી રે કંદરા,

અંતરની આંખડી લ્હોવી જરી.

4 thoughts on “ભોમિયા વિના મારે ભમવા ‘તા ડુંગરા

  1. ભોમિયા વિના અઘરું તો પડે – પણ ખોવાવું ને જડવું, ભુલાં પદવું ને ફરી પાછી પગદંડી કે કેડિ મળે

    આ બધો આનંદ ભોમિયા સહિત ફરવામાં નથી એટલે નથી જ.

  2. ઉમાશંકર જોશી સાહેબ ,
    ની અદભુત રચના માટે તો કઈ કહેવાનું જ ના હોય,

    જોવી હતી મારે માનવી ના મન ની એ કન્દરા,
    ને દર્દીલા અદ્રશ્ય આંસુ ને મારે લુછવા હતા ,
    ભોમિયા વિના મારે ભમવા છે ડુંગરા,
    ને માનવી ના મન ની રઝળપાટ જોવી હતી ,
    સીમા દવે

આપનું મંતવ્ય જણાવો.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s